* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ελπίδα, Αγάπη,Υγεία, Ειρήνη…ΔΥΝΑΜΗ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Καλημέρα σας ................................ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2018* ........
Επιμέλεια σελίδας: Πάνος Σ. Αϊβαλής, δημοσιογράφος, σύμβουλος έκδοσης της εφημ. "Αρκαδικό Βήμα" * ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: arkadikovima@gmail.com *

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Επίσκοπος Μποτσουάνας ο κ. Γεννάδιος


ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΑΝΙΚΟΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

 Αναφορά στο έργο του με αφορμή την ενθρόνισή του




Του  Βασιλείου Κων/ντή Σχίζα




«Ο Θεός της ειρήνης έσται μεθ’ υμών» ευχήθηκε πριν την αναφώνηση «Άξιος» ο Μακαριώτατος Πατριάρχης και Πάπας Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, απευθυνόμενος στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Μποτσουάνας κ. Γεννάδιο κατά την ενθρόνισή του στις 2 Ιουνίου ε.ε.  η οποία πραγματοποιήθηκε στον καθεδρικό Ναό του Τιμίου Σταυρού της πρωτεύουσας Καμπερόν.
Ο κ. Γεννάδιος, κατά κόσμον Στυλιανός Στάντζιος γεννήθηκε το 1969 στη Δυτική Γερμανία. Γονείς του είναι οι Έλληνες, μετανάστες απ’ τη Καβάλα, Γεώργιος και Άννα.
Το 1986 εκάρη Μοναχός και εγκαταβίωσε στην Ι. Μονή Αγίας Τριάδος του Λαγκαδά. Ανήλθε επαξίως σε όλους τους βαθμούς της Ιεροσύνης.

Την 26η Νοεμβρίου 2006 εχειροτονήθη Επίσκοπος Νειλουπόλεως από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Την 7η Οκτωβρίου 2010 εξελέγη κατόπιν εισηγήσεως του Πατριάρχη, Επίσκοπος της νεοσύστατης Ιεράς Επισκοπής Μποτσουάνας  . Τότε ήταν Αρχιγραμματέας της Συνόδου. Είναι λοιπόν ο πρώτος Ορθόδοξος Επίσκοπος και Έλληνας στο κράτος Μποτσουάνα το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, χαρακτηρίζεται «Ευρώπη στην καρδιά της Αφρικής».
Στα χρόνια της ιεροσύνης του διακόνησε σε επιτελικές θέσεις Ιερών Μητροπόλεων της Ελλάδος και του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας όπου κατέδειξε τις διοικητικές ικανότητές του.
Το αληθές του λόγου επιβεβαιώνεται από την προσφώνηση του Πατριάρχη κατά την ενθρόνιση του κ. Γενναδίου απ’ όπου σταχυολογούμε ορισμένες, πολύ λίγες, χαρακτηριστικές φράσεις: «….Κράτησες καλλίκαρπα την ευθύνη της Αρχιγραμματείας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου μας…
Δοκιμάσθηκες και απέδειξες ότι είσαι προικισμένος με ικανότητες και κατάρτιση. Τις ικανότητες σου αυτές διαπίστωσε, κατόπιν προτάσεως μας, και η περί ημάς Αγία και Ιερά Σύνοδος, η οποία με γνώμονα την πλήρωση της νοητής ολκάδας του Χριστού στην Μποτσουάνα, σε εξέλεξε «ποιμαίνειν την Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού, ην περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος» (Πραξ.20, 28-29)…»


Στη συνέχεια ο Πατριάρχης απηύθυνε παραινέσεις στον νέο Επίσκοπο Μποτσουάνας και μεταξύ των άλλων είπε: «…Δύνασαι να καταστείς αντάξιος των χρηστών προσδοκιών της αγιοτόκου αυτής Πρεσβυγενούς Εκκλησίας  …Διατήρησε ως αταλάντευτο δείκτη πορείας την πνευματική και κοινωνική προαγωγή του ευγενούς λαού της χώρας, των γηγενών, των Ελλήνων και Σλάβων αδελφών του ποιμνίου σου.  Σε αυτήν σου την προσπάθεια έχεις συναρωγό τις πολιτειακές και λοιπές κρατικές Αρχές της Μποτσουάνας, προς τις οποίες εκφράζουμε οφειλετικώς θερμές ευχαριστίες…».
 Αμέσως μετά ο Θεοφ. Επίσκοπος κ. Γεννάδιος στην ευχαριστήριο αντιφώνησή του αναφέρθηκε στην απόκτηση, με κατάλληλες ενέργειες και τη βοήθεια του Πατριαρχείου, ακινήτου στο κέντρο της πρωτεύουσας Καμπερόν. Πρόκειται για ένα σπίτι το οποίο διαμορφώθηκε σε Επισκοπείο, στο οποίο λειτουργούν οι διάφορες υπηρεσίες και είναι το ορμητήριό για την επιτέλεση του ιερού καθήκοντος και της εκκλησιαστικής αποστολής. Ορμητήριο της Ορθοδοξίας, θα λέγαμε της «Ελληνικής Θρησκείας», αφού το γκαράζ αυτού του σπιτιού διαμορφώθηκε σε παρεκκλήσιο! Είναι ταπεινό και βρίσκεται ανάμεσα σε μεγαλοπρεπή κέντρα – ιδρύματα άλλων θρησκειών.
 «Οι Ορθόδοξοι Έλληνες της Μποτσουάνας, χρειάζονται επειγόντως επανευαγγελισμό» υπογράμμισε με έμφαση ο κ. Γεννάδιος.


 Ακόμη λειτουργεί και Ελληνικό Δημοτικό Σχολείο στο οποίο διδάσκεται κατήχηση και οπωσδήποτε η ελληνική γλώσσα.
Φαίνεται εδώ η, απ’ την πρώτη στιγμή, δράση του νέου Επισκόπου. Είναι ενέργειες  επιλεκτικές που αποτελούν εφαλτήριο για την Ιεραποστολική δράση και την ταχεία ενεργοποίηση ανθρωπιστικών, ιατρικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ήδη υπάρχει βοήθεια προς την νέα Επισκοπή από πολλά κράτη, οργανισμούς και φορείς της Ευρώπης και της Αμερικής. Από την Ελλάδα προστρέχουν για οικονομική ενίσχυση, διάφορες Μητροπόλεις, Αρχές, μεμονωμένα άτομα από την Κρήτη, αλλά και από την Κύπρο, την Αφρική και αλλού.
Αλλά η πλέον χαρακτηριστική επιτυχία του κ. Γενναδίου, των συνεργατών του και οπωσδήποτε με την αρωγή του Πατριαρχείου, η οποία συνεπάγεται διαρκή προσπάθεια για την ολοκλήρωσή της, ανακοινώθηκε επ’ ευκαιρία της ενθρόνισής του. Πρόκειται για την αγορά οικοπέδου σε περίοπτη θέση στο κέντρο της πρωτεύουσας Καμπερόν, στο οποίο θα ανεγερθεί μεγάλος, περικαλλής και επιβλητικός ναός, ο οποίος θα αφιερωθεί  στο όνομα των Αγίων Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Χριστοφόρου και Αρχαγγέλου Μιχαήλ, προς χάριν των Κυπρίων δωρητών του οικοπέδου, τους οποίους αναφέρουμε τιμής ένεκεν. Της πρεσβυτέρας Ανδρούλας Παπαευέλθωντος και της Ρένας Σαββάκη. Ήδη ο Πατριάρχης κ.κ. Θεόδωρος Β΄ την παραμονή της ενθρόνισης του Επισκόπου κ. Γενναδίου θεμελίωσε τον Ι. Ναό.
 Θα πρέπει λοιπόν ο κ. Γεννάδιος να τύχει κάθε οικονομικής ενίσχυσης ώστε ο Ναός που θα ανεγερθεί, να γίνει ισάξιος τουλάχιστον  των Καθολικών, Αγγλικανικών, Ινδουϊστικών κ.ά. Ιδρυμάτων και Τεμένων, και να καταστεί σημείο αναφοράς της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στην Μποτσουάνα και πέραν αυτής.
Στο μεταξύ υπέρ των δημοσίων σχέσεων της νεοϊδρυθείσας Επισκοπής της Μποτσουάνας, επενέργησε η λαμπρή τελετή ενθρόνισης του πρώτου Επισκόπου κ. Γενναδίου, με δεδομένο ότι παρέστησαν προσωπικότητες από πολλές περιοχές του κόσμου. Εκτός από αντιπροσωπείες των διαφόρων θρησκειών και δογμάτων, παραβρέθηκαν ο υπουργός Υγείας της Μποτσουάνας, η διευθύντρια του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβεις από διάφορα ευρωπαϊκά και άλλα κράτη, πρόξενοι, επιχειρηματίες κ.ά

Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012

Ολόκληρος ο Ορθόδοξος κόσμος χαίρει και αγάλλεται στην Εορτή της Παναγίας μας

Η εορτή της Παναγίας στη Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας Εντός του καλοκαιριού δεσπόζει η κυρία Εορτή της Θεοτόκου, η πάνσεπτος Κοίμηση Αυτής, την οποία τιμούμε κατά την 15ην Αυγούστου.
O μήνας Αύγουστος λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι είναι αναμφίβολα ο μήνας ο αφιερωμένος στο πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, με κεντρικό γεγονός την Κοίμησή της.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, τιμά την Παναγία μας με τρόπο μοναδικό, Εκείνην η οποία «ανεδείχθη Ιερωτέρα των θυσιών, Τιμιωτέρα των θυσιαστηρίων προς τον Θεόν· Αγιωτέρα των Δικαίων, των Προφητών και των Ιερέων».

Ο Λαός μας αποκαλεί την εορτή της Παναγίας μας 
 «Πάσχα του καλοκαιριού».

Ολόκληρος ο Ορθόδοξος κόσμος χαίρει και αγάλλεται στην Εορτή της Παναγίας μας. Οι Πιστοί ακολουθούν την δεκαπενθήμερο θεσπισμένη νηστεία, ψάλλουν τους Παρακλητικούς Κανόνες προς την Θεοτόκο και ετοιμάζονται πνευματικά για να υποδεχθούν το Πάσχα του καλοκαιριού και την εορτή των εορτών επιτυγχάνοντας έτσι να γίνουν άξιοι αποδέκτες της μητρικής αγάπης της Παναγίας μας.
Η Μητρόπολή Μαντινείας και Κυνουρίας είναι πλουτισμένη με θαυματουργές Εικόνες της Παναγίας μας, με υπέροχους Ναούς και Ιστορικά Μοναστήρια αφιερωμένα στην Δέσποινα της κτίσεως.

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι η κυρίαρχη εορτή για όλη 
την Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας.

Όπου και αν στρέψει κάποιος το βλέμμα του, θα αντικρύσει τόπους τιμής της Υπεραγίας Θεοτόκου. Έλωνα, Μαλεβή, Αρτοκωστά, Επάνω Χρέπα, Παλαιοπαναγιά, Κανδήλα, Νεστάνη, Επισκοπή, Κουνουπιά, Βαλτέτσι, Κουβέλια Παναγία Ντερμπίνα, Νεοχώριο, Βλαχοκερασέα, Παναγία Τσεμπερού, Τσελεπάκου, Αρκουδόρεμα, Παναγία Βλαχέρνας κ.α, είναι κάποιες μόνον από τις Ι. Μονές τα Προσκυνήματα και τις Ενορίες της Μητροπόλεώς μας, πού πανηγυρίζουν την Μετάσταση της Θεοτόκου.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, όπως κάθε χρόνο, τέλεσε τον πανηγυρικό Εσπερινό της Εορτής, την Ι. Παράκληση και την Θεία Λειτουργία εις την Ιεράν Μονήν της Ελώνης Λεωνιδίου της Κυνουρίας.

Των Ιερών Ακολουθιών μετείχαν, πλήθος Κληρικών, χιλιάδες Πιστών και ευλαβών Προσκυνητών από όλες τις περιοχές της Ελλάδος, άνθρωποι ευλαβείς πού κατέφτασαν για να ζητήσουν την παρηγοριά και την ενίσχυση της Θεοτόκου. Επίσης στην εορτή συμμετείχε ο Υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λυκουρέντζος καθώς και οι τοπικοί Αρχοντες του Λεωνιδίου και της Περιφερείας.

Πλήθους κόσμου,συνέρευσε και στην Ιστορική Ιερά Μονή της Παναγίας των Τσιπιανών στην Νεστάνη Μαντινείας. Την παραμονή και ανήμερα, των Ιερών Ακολουθιών και της ακολουθίας του Επιταφίου της Θεοτόκου, παρέστησαν, ο Πρόεδρος της Δ / Επιτροπής και Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως Αιδ. Ιερέας π. Ιωάννης Σουρλίγγας, πλαισιωμένος εκ των Ιερέων της Δ/ Επιτροπής π. Σωτήριο Αθανασούλια, π. Βασίλειο Καραχάλιον και π. Δημήτριον Τσεκούραν.

Κατά την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου, είναι πανελληνίως γνωστή η μεγάλη πανήγυρη πού τελείται στόν Βυζαντινό Ι. Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Επισκοπή της Τεγέας, όπου εκεί της Ακολουθίας του Εσπερινού προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς μας Μητροπόλεως, Πανοσ. Αρχιμ. Θεόκλητος Αθανασόπουλος, ο οποίος και εγκαινίασε την παμπελοποννησιακή Έκθεση, ευλογώντας και την εμποροπανήγυρη πού οργανώνει κάθε χρόνο ο Τεγεατικός Σύνδεσμος πέριξ του Ιερού Ναού.
Δύο μέρες μετά την Εορτή της Παναγίας, δηλαδή την 17ην Αυγούστου, είθισται να τελείται Θεία Λειτουργία και Επιμνημόσυνη Δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών πάντων των Τεγεατών και κυρίως υπέρ των πεσόντων στους αγώνες του Έθνους μας. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, όπως κάθε χρόνο, θα τελέσει την Θεία Λειτουργία αυτή και την Επιμνημόσυνο Δέηση υπέρ πάντων των κεκοιμημένων Τεγεατων αδελφών μας.



ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Σήμερα λοιπόν γιορτάζουμε απ’ άκρη σε άκρη της γης, την Αγία Μετάσταση της Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας. Είναι η στιγμή που ο Χριστός μας, επέλεξε να παραλάβει κοντά του πλέον τη Μητέρα του, γνωστοποιώντας της τη Μετάσταση της από τη γη με άγγελο τρείς μέρες νωρίτερα και λέγοντας· «Έφτασε ο καιρός, εσένα τη Μητέρα μου, να σε πάρω κοντά μου. Να μη θορυβηθείς λοιπόν καθόλου γι’ αυτό, αλλά χαρούμενη να δεχτείς την είδηση, γιατί μεταβαίνεις στην αιώνιο ζωή».
Όταν το έμαθε αυτό η Παναγία μητέρα του Χριστού μας, χάρηκε. Αμέσως λοιπόν οδεύει στο Όρος των Ελαιών με ζήλο για να προσευχηθεί. Μετά την προσευχή της επιστρέφει σπίτι της και αμέσως συγκεντρώνει τους συγγενείς και τους γείτονες της, καθαρίζει το σπίτι, ετοιμάζει το νεκρικό κρεβάτι της και ό,τι άλλο χρειάζεται για την ταφή της, αποκαλύπτει στου γύρω της τα λόγια που της είπε ο άγγελος για τη Μετάσταση της στον ουρανό.
Οι γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί στην οικία της, όταν άκουσαν αυτά τα λόγια από την Παναγία, ξέσπασαν σε θρήνους και οδύρονταν γοερά. Όταν όμως σταμάτησαν το κλάμα, την παρακαλούσαν να μην τις αφήσει ορφανές. Η Παναγία μητέρα μας διαβεβαίωσε όχι μόνον αυτές, αλλά και όλον τον κόσμο, ότι μετά τη Μετάσταση της θα περιφρουρεί και θα επιβλέπει τους πάντας.
Ενώ στο σπίτι της Θεομήτορος διαδραματίζονται όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω, ξαφνικά ακούγεται ένας ισχυρός θόρυβος και οι μαθητές του Χριστού με θαυμαστό τρόπο, φθάνουν όλοι μαζί στο σπίτι της Θεομήτορος. Ανάμεσα σ’ αυτούς βρίσκονται ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Ιερόθεος και μαζί του ο Τιμόθεος, οι πεπληρωνένοι με Άγιο Πνεύμα Ιεράρχες, που με νέφη μεταφέρθηκαν από μακριά και αυτοί στην οικία της. Όλοι, όταν έμαθαν την αιτία της συγκεντρώσεως τους, της έλεγαν τα έξης· «Εσένα, Δέσποινα, όταν παρέμενες στον κόσμο σε βλέπαμε σαν να βλέπαμε τον ίδιο τον Δεσπότη και Δάσκαλο μας και γι’ αυτό παρηγοριόμασταν τώρα όμως όπως βλέπεις γεμίσαμε από λύπη και δάκρυα, εξαιτίας της μεταστάσεώς σου. Επειδή όμως πηγαίνεις στα υπερκόσμια, χαιρόμαστε που έτσι αποφάσισε ο Θεός για σένα». Ενώ τα έλεγαν αυτά, η Παναγία τους απαντούσε· «Μη, φίλοι και μαθητές του Υιού και Θεού μου, μη μετατρέπετε τη χαρά μου σε πένθος, αλλά το σώμα μου να το κηδεύσετε, όπως θα το τακτοποιήσω εγώ πάνω στην κλίνη μου».
Αφού διαδραματιζόντουσαν όλα αυτά, φθάνει και ο θεσπέσιος Παύλος, ο οποίος πέφτει στα πόδια της Θεοτόκου, την προσκυνά και αρχίζει να της λέει πολλά εγκώμια· «Σε χαιρετώ, Μητέρα της ζωής και θεμέλιο του κηρύγματος μου. Αν και δεν είδα τον Χριστό, βλέποντας εσένα νόμιζα ότι έβλεπα Εκείνον».
Έπειτα τους αποχαιρετά όλους η Παρθένος, ξαπλώνει στο κρεβάτι της, τακτοποιεί το άχραντο σώμα της όπως ήθελε, δέεται για την ευρυθμία του κόσμου και για ειρηνική συμπεριφορά των ανθρώπων, δίδει τη ευχή της σε όλους και έτσι τέλος παραδίδει το πνεύμα της στα χέρια του Υιού και Θεού της.
Μετά απ’ αυτά ο Πέτρος αρχίζει να ψάλλει νεκρικά τροπάρια. Ενώ μέρος του Αποστολικού χορού σηκώνει το νεκρικό φορείο κι άλλοι με λαμπάδες και ύμνους προχωρούν και συνοδεύουν το θεοδόχο σώμα στο μνήμα. Τότε λοιπόν, ακριβώς ακούγονταν άγγελοι να υμνολογούν και φωνές από τις υπερκόσμιες τάξεις των αγγέλων να γεμίζουν τον αέρα. Εκείνη τη στιγμή οι άρχοντες των Ιουδαίων παρακίνησαν μερικούς από τον όχλο και τους πείθουν να δοκιμάσουν να ανατρέψουν το φορείο, όπου είχε τοποθετηθεί το ζω αρχικό σώμα, και να το ρίξουν κάτω. Όμως η δικαιοσύνη του Θεού, προφταίνει και τιμωρεί με τύφλωση όλους τους αυθάδεις. Ενός απ’ αυτούς του στερεί και τα δύο χέρια κόβοντας και τα δύο στους καρπούς, επειδή με μεγαλύτερη μανία όρμησε και άγγιξε το Ιερό εκείνο φορείο. Αυτός δίπλα στο φορείο με κομμένα τα μιαρά χέρια του από το ξίφος της δικαιοσύνης και κρεμασμένα στο κενό, έμεινε εκεί ελεεινό θέαμα, μέχρις ότου πίστεψε μ’ όλη του τη ψυχή και θεραπεύτηκε και έγινε πάλι υγιής όπως ήταν και προηγουμένως. Μάλιστα δε, θέλοντας με κάθε τρόπο να σώσει τους τυφλούς, παίρνοντας ένα κομμάτι κλαδί φοινικιάς από το φορείο και αγγίζοντας με αυτό τους παθόντες, τους γιάτρεψε, επειδή πίστεψαν κι αυτοί.
Οι Απόστολοι, όταν έφτασαν στο χωριό που λεγόταν Γεθσημανή και απόθεσαν στον τάφο το σώμα που υπήρξε η πηγή της ζωής, παρέμειναν εκεί τρεις μέρες ακούγοντας μόνον αυτοί τις αγγελικές φωνές, οι οποίες δεν σταμάτησαν καθόλου. Η παράδοση μάλιστα λέει ότι σύμφωνα με τη Θεία Οικονομία ένας από τους Αποστόλους, ο Θωμάς, δεν παρ' ευρίσκετο την ώρα της κηδείας του σώματος, που ήταν η πηγή της ζωής, γιατί έφτασε την τρίτη μέρα, το έφερε αυτό βαρέως και στενοχωριόταν, που δεν αξιώθηκε κι αυτός να πάρει μέρος στην τελετή όπως όλοι οι άλλοι συν απόστολοι. Έτσι αποφάσισαν, για χάρη του Αποστόλου που δεν πρόφτασε, να ανοίξουν τον τάφο για να προσκυνήσει κι αυτός, αλλά αυτό που είδαν τους άφησε άναυδους. Βρήκαν τον τάφο άδειο από το Άγιο σώμα. Τί θαύμα. Και μόνον το σάβανο ήταν εκεί, παρηγοριά για όλους όσοι στο μέλλον θα γνώριζαν λύπη και πόνους και θάνατο, αλλά και αδιάψευστη απόδειξη για τη μετάσταση της. Μέχρι σήμερα βέβαια φαίνεται ο λαξευμένος στην πέτρα τάφος, κενός από το σώμα της Θεοτόκου, αλλά πλήρης από την ευλογία και την χάρη με την οποία περιέβαλλε ο υιός και Θεός της.

+ Ιερεύς Ιωάννης Σουρλίγγας