Ρούθ - Μιά μοναδική σχέση πεθερᾶς καί νύφης, μιά μοναδική σχέση ἐμπιστοσύνης μέ τό Θεό

 ΣΚΕΨΕΙΣ // ΑΠΟΨΕΙΣ 

                                                                                    τοῦ ἀρχιμ.Ἰακώβου Κανάκη

Στήν σύγχρονη κοινωνία μας ἐφαρμόζεται μέ διαφορετικό τρόπο ἡ παραβολή τοῦ Χριστοῦ μέ τά ἐνενήντα ἐννέα πρόβατα καί τό ἀπολεσθέν ἕνα. Δηλαδή ἐνῶ ὁ Χριστός δίδαξε ὅτι ἀπό τά ἐκατό πρόβατα τῆς ποίμνης μόνο τό ἕνα εἶχε χαθεῖ καί πρέπει νά ἀναζητηθεῖ, σήμερα ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ τά ἐνενήντα ἐννέα καί ἔχει παραμείνει τό ἕνα. Πράγματι, ἀναλογικά μέ τόν πληθυσμό τῆς χώρας εἶναι ἀρκετά μειωμένος ὁ ἀριθμός τῶν προσώπων, εἰδικά τῶν νέων, πού ἐκκλησιάζονται.Ἔτσι, οἱ κληρικοί, ὡς διάδοχοι τῶν ἀποστόλων, ἀγωνίζονται γιά τό θέμα αὐτό καί ἐπικεντρώνουν τήν ποιμαντική τους μέριμνα σέ δύο ἐπίπεδα. Ἀπό τήν μιά ἀναζητοῦν, ὅπου μποροῦν καί ὅπως μποροῦν, τούς ἀνθρώπους πού ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία, προκειμένου νά τούς προσελκύσουν καί ἀπό τήν ἄλλη, προσπαθοῦν νά διαφυλάξουν καί θρέψουν πνευματικά ὅσους συνειδητά μετέχουν στήν ἐκκλησιαστική ζωή. Αὐτό ὅμως πού πολλές φορές δημιουργεῖ προβλήματα εἶναι ὅτι ὅσοι μέ τήν θέλησή τους προσέρχονται στίς ἐνορίες τους δέν γνωρίζουν τήν Πίστη μας, τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας, τούς Ἱερούς Κανόνες, τήν Ἁγία Γραφή. Ἔχουν μιά δική τους προσέγγιση στά πράγματα μέ ἀποδοχή ἤ ἀπόρριψη ὅσων δέν ταιριάζουν στόν χαρακτήρα τους. Χρέος μας ἀπέναντί τους εἶναι ἡ κατήχησή τους. Ἄλλωστε ἡ πνευματική καθοδήγηση καί πορεία τῶν χριστιανῶν εἶναι ὀρθή ὅταν στηρίζεται σέ σωστή θεολογική βάση. Στήν γνώση καί στό βίωμα. Ὅταν δέν συμβαίνει ἔτσι ἔχουμε παρεκτροπές καί παθογένειες μέ ἀποτέλεσμα γιά κάποιους ἡ Πίστη νά γίνεται κάτι πού περισσότερο μοιάζει μέ εἰδωλολατρία καί μαγεία.

Μέ αὐτήν τήν σκέψη προσπαθοῦμε νά φέρουμε τά ἁγιογραφικά κείμενα τῆς Ἐκκλησίας μας πιό κοντά στούς ἀνθρώπους παρουσιάζοντάς τα μέ τρόπο ἁπλό καί εὐσύνοπτο καί ἐλπίζουμε θελκτικό. Ἔχοντας προσεγγίσει τά πρώτα βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἔχουμε φθάσει στό βιβλίο τῆς Ρούθ, στό ὁποῖο θά ἀναφερθοῦμε στό παρόν κείμενο.

Πρόκειται γιά μιά ἰδιαιτέρως διδακτική διήγηση πού ξεδιπλώνεται στά μόλις τέσσερα κεφάλαια τοῦ ὁμωνύμου βιβλίου. Κύριο πρόσωπο τῆς διήγησης εἶναι ἡ Ρούθ, μιά εὐσεβής ἄν καί εἰδωλολάτρισσα γυναίκα, ἡ ὁποία προβάλλεται «ὡς φωτεινό παράδειγμα ἀφοσίωσης στούς δεσμούς τῆς ἰσραηλιτικῆς οἰκογενείας καί ἀμείβεται πρός τοῦτο δαψιλῶς ἀπό τό Θεό».[1] Πρίν καταγράψουμε συνοπτικά τήν διήγηση νά ἀναφέρουμε ὅτι τό ὄνομα Ρούθ σημαίνει καλλονή ἤ φίλη, ὅτι δέν γνωρίζουμε τόν συγγραφέα τοῦ βιβλίου καί ὅτι ἡ χρονολόγηση τῆς συγγραφῆς του τοποθετεῖται μεταξύ τῆς Δαβιδικῆς καί τῆς Μακκαβαϊκῆς ἐποχῆς.[2]

Ἡ διήγηση ἀναφέρει ὅτι ἡ Ρούθ ἦταν μιά νεαρή γυναίκα ἀπό τήν περιοχή τῆς Μωάβ πού ἀποκτᾶ σύζυγο ἰσραηλίτη. Βρισκόμαστε στήν ἐποχή τῶν Κριτῶν, κατά τήν ὁποία ὁ ἰσραηλίτης Ἀβιμέλεχ ἐξαιτίας κάποιου λιμοῦ στήν Ἰουδαία ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τήν πατρίδα του τήν Βηθλεέμ. Πηγαίνει γιά μιά καλύτερη τύχη πρός τήν Μωάβ, κοντά στόν Ἰορδάνη, μαζί μέ τήν γυναίκα του Νωεμίν καί τούς γιούς του Μααλών καί Χελαιών. Δυστυχῶς ἐνῶ οἱ γιοί ἔχουν παντρευτεῖ τίς Ὀρφά καί Ρούθ πεθαίνουν χωρίς νά ἔχουν ἀποκτήσει παιδιά. Πεθαίνει ἐπίσης καί ὁ  πατέρας τους. Ἡ χήρα πλέον Νωεμίν μετά τό χτύπημα πού ἔλαβε ἀποφασίζει νά γυρίσει στήν πατρίδα της ἀφοῦ πλέον ὁ λιμός δέν ὑφίσταται. Τότε, οἱ δύο νύφες της ἐκδήλωσαν τήν ἐπιθυμία νά τήν συνοδεύσουν καί νά ζήσουν μαζί της. Ἡ Νωεμίν τίς προτρέπει μέ ἐπιχειρήματα νά μείνουν στήν χώρα τους καί νά συνεχίσουν τήν ζωή τους. Ἡ Ὀρφά πείστηκε ἀπό τούς λόγους τῆς πεθερᾶς της ἀλλά δέν ἔγινε τό ἴδιο μέ τήν Ρούθ, ἡ ὁποία ἀποφάσισε νά μείνει μαζί της καί μάλιστα νά ἀσπασθεῖ καί τήν ἰσραηλιτική θρησκεία. Ἔτσι, πεθερά καί νύφη, τόν μήνα τοῦ θερισμοῦ, ὁδοιποροῦν πρός τήν Βηθλεέμ. Ἡ Ρούθ  ἀναζητᾶ πρός βρώση ὅτι εἶχε ἀπομείνει  στούς ἀγρούς καί ἐκεῖ γνωρίζει τό πρόσωπο πού θά τῆς πρόσφερε εὐτυχία περισσή. Πρόκειται γιά τόν Βοόζ, ἕναν συγγενή τοῦ πεθεροῦ της, ὁ ὁποῖος ἔγινε τό στήριγμά της. Ἡ πεθερά της χαίρεται γιά τήν ἐξέλιξη τῆς γνωριμίας αὐτῆς καί προτρέπει τόν Βοόζ νά τήν νυμφευθεῖ - αὐτό ὅριζε ὁ λεϋιρατικός γάμος- ἀφοῦ ἄλλωστε ἦταν ὁ πιό κοντινός συγγενής τοῦ ἄνδρα της. Πράγματι ἔγινε ὁ γάμος αὐτός καί ἀπό τήν ἕνωσή τους γεννήθηκε ὁ Ὠβήδ, ὁ παπποῦς τοῦ βασιλιά Δαβίδ.

Ἡ Διδασκαλία τοῦ βιβλίου

Τό βιβλίο τονίζει τήν ἐμπιστοσύνη τῶν ἀνθρώπων στό Θεό. Τόσο ἡ Νωεμίν ὅσο καί ἡ νύφη της φανερώνουν ὅτι ἔχουν ἐμπιστευθεῖ τήν ὕπαρξή τους καί τό μέλλον τους στό Θεό. Τό ἔλεός Του ζητᾶ ἡ Νωεμίν λέγοντας: « ποιῆσαι Κύριος μεθ᾽ὑμῶν ἔλεος».[3]  Προκαλεῖ ἐντύπωση ὅτι αὐτή ἡ πίστη θά ἦταν γεγονός ἁπλό, φυσικό καί δεδομένο γιά μιά πιστή ἰσραηλίτισσα ἀλλά ὄχι καί τόσο γιά μιά εἰδωλολάτρισσα γυναίκα. Ἐδῶ ἔχουμε μιά πορεία θυσιαστικῆς ἀγάπης ἀνθρώπου πρός τόν πλησίον του ὅπου μέσα ἀπό τήν ἀγάπη αὐτή γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος τόν ἀληθινό θεό. Σάν νά καλεῖ ὁ Θεός τήν γυναίκα αὐτή λέγοντας της, μέ τόν τρόπο του, ὅτι ἐσύ δέν γίνεται νά εἶσαι μακριά μου. Στήν διήγηση λοιπόν τοῦ βιβλίου ὁ Θεός «κρύβεται» πίσω ἀπό τά γεγονότα καί τίς καταστάσεις.

            Πρέπει νά σταθοῦμε στό γεγονός ὅτι ἀπό τήν μιά μεριά ὁ συντάκτης τοῦ βιβλίου πιστεύει στήν μοναδικότητα τοῦ Θεοῦ ἀλλά, ἀπό τήν ἄλλη, δέν ὁμιλεῖ περιφρονητικά γιά τούς θεούς τῶν εἰδωλαλατρῶν στήν χώρα τῶν Μωαβιτῶν.[4] Ἐκτός αὐτοῦ διαγράφεται μέ σαφήνεια ὅτι ὁ Θεός δέν περιορίζεται σέ γεωγραφικά ὅρια ἤ  ἀνθρώπινα καλούπια. Ἡ πρόνοιά Του ἀφορᾶ σέ ὅποιον τόν ἐπικαλεῖται καί ζητᾶ τήν προστασία Του. Ἔτσι, ὡς πάνσοφος, παντογνώστης καί παγκόσμιος Θεός ρυθμίζει τήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας. Ἐνδιαφέρεται γιά κάθε ψυχή.

Ἕνα σχετικό θέμα γιά τόν «χαρακτήρα» τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ σχέση ἀγαθότητας καί  εὐλογίας. Ἔτσι, ἡ εὐλογία μετά τόν λιμό ἀποτελεῖ σημεῖο εὐαρέσκειας τοῦ Θεοῦ ὅπως συμβαίνει καί μέ τόν ἐπιτυχημένο γάμο μετά τήν αὐταπάρνηση τῆς Ρούθ. Σέ αὐτά τά περιστατικά ἀλλά καί σέ ἄλλα πολλά, πού ἀπαντοῦν στήν Βίβλο, γίνεται φανερή ἡ ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ στήν πορεία τῶν γεγονότων, ἡ ὁποία ὅμως ἐξυπηρετεῖται μέσω ἀνθρώπων.[5]

            Τέλος, τό βιβλίο Ρούθ μᾶς μιλᾶ γιά τόν ἰδανικό τρόπο σχέσεως μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀγάπη ἔως θυσίας γιά τόν πλησίον ἀποτελεῖ τήν πεμπτουσία τῆς πίστης στό Θεό. Ἡ διάθεση προσφορᾶς στόν διπλανό εἶναι αὐτό πού «συγκινεῖ» τό Θεό καί τόν κάνει νά προσφέρει πλούσια τήν εὐλογία Του. Μιά τέτοια κοινωνία μοιάζει σήμερα οὐτοπική ἀλλά εἶναι σέ ὅλους μας τόσο ποθητή. Μιά τέτοια κοινωνία ὅμως ἀποτελεῖ παράδεισο ἐπί τῆς γῆς!

* Ὁ ἐνδιαφερόμενος γιά τήν ἑρμηνευτική μελέτη τοῦ βιβλίου μπορεῖ νά ἀνατρέξει στούς: Ὠριγένη (PG. 12, 989-990) καί Θεοδώρητο Κύρου (PG.80, 517-528).

---

[1] Καλαντζάκη Σ., Εἰσαγωγή στήν Παλαιά Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2006, σ.400.

[2] Βλ. Μπρατσιώτου Π., Εἰσαγωγή εἰς τήν Παλαιάν Διαθήκην, Ἀθῆναι 1993, σ.170.

[3] Ρουθ. 1,8.

[4] Καλαντζάκη Σ., Εἰσαγωγή στήν Παλαιά Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2006, σ.405.

[5] Καλαντζάκη Σ., Εἰσαγωγή στήν Παλαιά Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2006, σ.406.

ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΕ ΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

π.Ιωάννης Σουρλίγγας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ

ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΣΕ ΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΜΑΙΟΥ 2015

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ : 8.30 π.μ.

ΣΠΑΡΤΗ ( ΑΓ. ΝΙΚΩΝ – ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ) 
– ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΖΕΡΜΠΙΤΣΗΣ 
( ΔΕΗΣΗ)-ΓΥΘΕΙΟ( ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ – ΦΑΓΗΤΟ) 
–ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ (ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ)

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ: ΤΡΙΠΟΛΗ

ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 10 ΕΥΡΩ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

2710-234638 & 6947074824

Άγιοι τόποι. Ιεροσόλυμα. Ορθόδοξο οδοιπορικό.

Παρουσίαση ορθόδοξη των Αγίων προσκυνημάτων στους Αγίους τόπους. Οδοιπορικό στην Αγία γη, στην Ιερουσαλήμ, στην βηθλεέμ, την Ναζαρέτ, τον Ιορδάνη ποταμό, το Σαραντάριο όρος, στην Αγία Σιών, το όρος Θαβώρ, τις Ιερές Μονές Αγίου Σάββα, Αγίου Θεοδοσίου του κοινωβιάρχου, Φρέαρ του Ιακώβ, Χοτζεβά, Προφήτου Ηλίου, καθώς και σε κάθε άλλο Ιερό προσκύνημα που σχετίζεται με την Αγία Παρουσία του Ιησού Χριστού στους Αγίους τόπους. 

Presentation of the Holy Orthodox pilgrimage to the Holy Land. Journey to the Holy Land in Jerusalem, Bethlehem, Nazareth, the Jordan River, the Sarantario term in St Zion, Mount Tabor, the Monasteries of St. Sava, St. Theodosius koinoviarchou, Jacob's Well, Chotzeva, Prophet Elias, and any other sacred pilgrimage associated with the Holy presence of Jesus Christ in the Holy Land.

AΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ-online.gr: Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Ελαιοχωρίο...

AΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ-online.gr: Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Ελαιοχωρίο...: ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ  ΚΑΙ  ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ  ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΛΑΙΟΧΩΡΙΟΥ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Την 23ην  Απριλ...

π.Ιωάννης Σουρλίγγας

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ

Ὅτέ οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί,

ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο,

τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής,

φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο

καί ἀνόμοις κριταῖς,

σέ τόν δίκαιον Κριτήν παραδίδωσι·

Βλέπε, χρημάτων ἐραστά,

τόν διά ταῦτα ἀγχόνη χρησάμενον

φεῦγε ἀκόρεστον ψυχήν,

τήν διδασκάλω τοιαῦτα τολμήσασαν.

Ὁ περί πάντας ἀγαθός,

Κύριε, δόξα σοί.

Κατά τό ἑσπέρας τῆς σήμερον, ἥτις ἦν τότε ἡ πρό τῶν ἀζύμων ἡμέρα, τουτέστιν ἡ τοῦ νομι­κοῦ πάσχα παραμονή Μαρτίου κβ', ἡμέρα Πέμπτη τῆς ἑβδομάδος, συνεδείπνησεν ἐν τῆ πόλει ὁ Ἰησοῦς μετά τῶν δώδεκα μαθητῶν.

        Εὐλόγησε τόν ἄρτον καί τόν οἶνον, καί παρέδωκε τό μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας.

       Ἔνιψε τούς πόδας τῶν μαθητῶν, εἰς ὑπόδειγμα ταπεινώσεως.

        Εἶπε παρρη­σία, ὅτι εἷς ἐξ αὐτῶν ἐμελέτα τήν κατ' αὐτοῦ προδοσίαν καί ἔδειξε τόν προδότην, δούς εἰς τόν Ἰούδαν ἄρτου τεμάχιον βεβαμμένον εἰς τοῦ τρυβλίου τόν ζωμόν.

        Ἐξελθόντος ἐκείνου παρευθύς, ἐδίδαξε τούς μαθητάς τά ὑπερφυᾶ καί τελευταῖα μαθήματα, ὅσά ἐμπεριέχονται εἰς τό ὄρός τῶν Ἐλαιῶν, καί ἐκεῖ ἄρχεται λυπεῖσθαι καί ἀδημονεῖν.

       Ἀναχωρεῖ κατ' ἰδίαν, καί κλίνας τά γόνατα προσεύχεται ἐκτενῶς· καί ἐκ τῆς πολλῆς ἀγωνίας γίνεται ὁ ἱδρώς αὐτοῦ ὡς αἵματος πηκτοῦ κόμβοι, πίπτοντες εἰς τήν γῆν.

       Μόλις πληροῖ τήν ἐναγώνιον ἐκείνην προσευχήν καί ἰδού φθάνει καί ὁ Ἰούδας μετά στρατιωτῶν ἐνόπλων καί ὄχλου πολλοῦ, καί χαιρετίσας, καί φιλήσας δολίως τόν διδάσκαλόν, παραδίδει αὐτόν.

        Συλλαμβάνεται λοιπόν ὁ Ἰησοῦς καί φέρεται δέσμιος πρός τούς ἀρχιερεῖς Ἄνναν καί Καϊάφαν.

       Οἱ μαθηταί σκορπίζονται καί ὁ θερμότερος τῶν ἄλλων Πέτρος ἀκολουθήσας αὐτῶ μέχρι  τῆς ἀρχιερατικῆς αὐλῆς, ἀρνεῖται καί αὐτός τελευταῖον ὅτι ἐστίν αὐτοῦ μαθητής.

       Ὁ δέ θεῖος διδάσκαλος παριστάνεται ἔμπροσθεν τοῦ παρανόμου συνεδρίου, ἐξετάζεται περί τῶν μαθη­τῶν καί τῆς  διδαχῆς αὐτοῦ, ἐξορκίζεται εἰς τόν Θεόν ἵνα εἴπη ἐάν αὐτός ὑπάρχη τωόντι  ὁ Χρι­στός· καί εἰπών τήν ἀλήθειαν κρίνεται θανάτου ἔνοχος, τάχα ὡς βλασφημήσας.

        Ἐφεξῆς ἐμπτύεται εἰς τό πρόσωπον, ραπίζεται, ἐμπαίζεται παντοιοτρόπως δι’ ὅλης τῆς νυκτός ἕως πρωίας.

                    

                                                                + Ἱερεύς Ἰωάννης Σουρλίγγας

Εθιμολογία του Πάσχα

Μεγάλη Πέμπτη

Την Μεγάλη Πέμπτη ή Κοκκινοπέφτη βάφουν το πρωί τα αβγά, βάζουν το πρώτο αβγό-παλιότερα πρόσεχαν να είναι μαύρης κότας- στο εικονοστάσι και πετούν το παλιό στο ποτάμι ή παλιότερα το κρατούσαν επτά χρόνια για να γίνει ο κρόκος του σαν κεχριμπάρι, φυλαχτό για τις έγκυες γυναίκες (κρατητήρα). Με το πρώτο αβγό σταύρωναν τα παιδιά, όταν ήταν άρρωστα. Και ο αριθμός των αβγών πρόσεχαν να είναι ορισμένος, το δοχείο να είναι καινούργιο και το νερό με τη  μπογιά να μη χυθεί ή βγει από το σπίτι. Ιδιαίτερη δύναμη πίστευαν ότι είχαν τα «ευαγγελισμένα» αβγά, αυτά δηλαδή που παρέμεναν στην εκκλησία μέχρι την Ανάσταση. Τα τσόφλια από τα ευαγγελισμένα αβγά τα έβαζαν στον κήπο, στις ρίζες των δένδρων για να «πιάσουν όλοι οι καρποί». Το πρώτο αβγό το έθαβαν στην πρώτη αυλακιά, όταν άρχιζαν να σπέρνουν για να είναι καθαρό το σιτάρι σαν το αβγό, αλλά και για να βλαστήσει ο σπόρος. Τα αβγά τα έβαφαν με μπακάμι, με ριζάρι, φύλλα από κρεμμύδια κλπ. Σήμερα βάφονται με μπογιές του εμπορίου και ξίδι. Τα κεντούσαν ή τα ζωγράφιζαν με φύλλα, κρεμμυδόφυλλα, ζυμάρι, λειωμένο κερί κλπ.      Σύμφωνα με μια παράδοση «Όταν αναστήθηκεν  ο Χριστός, τό ’παν σε μιά χωρική  κι αυτή δεν πίστεψε και είπεν: Όταν τ’ αβγά γίνουν κόκκινα, τότε θ’ αναστηθή και ο Χριστός. Και αυτά κοκκίνησαν. Και από τότε τα βάφουν κόκκινα»  (Καστοριά). Αλλη  παράδοση αναφέρει ότι  βάφονται κόκκινα για το αίμα του Χριστού ή για τη χαρά της Αναστάσεως και την αποτροπή του  κακού. Για τον ίδιο λόγο αναρτούν στα παράθυρα και τα μπαλκόνια κόκκινα υφάσματα.       Το βάψιμο του αβγού, προχριστιανικού συμβόλου της ζωής, ενισχυμένου με το κόκκινο χρώμα από το αίμα της θυσίας του Χριστού είναι απαραίτητο για το Πάσχα. Μόνο όσοι πενθούν από πρόσφατο θάνατο οικείου προσώπου δεν βάφουν αβγά για το Πάσχα. Αλλά και σ’ αυτούς θα φέρουν οι συγγενείς και οι φίλοι βαμμένα αβγά και από αυτά θα αφήσουν και στον τάφο του αγαπημένου τους νεκρού.        Το βράδυ της Μ. Πέμπτης πηγαίνουν στην εκκλησία για τα Δώδεκα Ευαγγέλια. Οι γυναίκες μένουν το βράδυ και ξενυχτούν τον εσταυρωμένο. Όλο το βράδυ στολίζουν τον Επιτάφιο με λουλούδια της εποχής και λένε το γνωστό μοιρολόγι της Παναγίας, το οποίο αλλού τραγουδούν αγερμικά (ως κάλαντα) τα παιδιά στα σπίτια για φιλοδώρημα.  Στο Πήλιο γυρνούν τα αγόρια στα σπίτια και λένε το μοιρολόγι της Παναγίας.  Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη ’μέρα Σήμερον όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται, Στη Ρόδο και αλλού στα δώδεκα Ευαγγέλια ανάβονται φωτιές. _________________________ http://www.kentrolaografias.gr/default.asp?V_DOC_ID=2468

O Ρώσος πρόεδρος δώρισε στον Έλληνα πρωθυπουργό τις εικόνες του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνος οι οποίες είχαν κλαπεί στα χρόνια της κατοχής από τους Ναζί, από μοναστήρι της Σπάρτης

Το ξεχωριστό δώρο του Πούτιν στον Τσίπρα Κατά την διάρκεια της συνάντησης του Αλέξη Τσίπρα με τον Βλάντιμιρ Πούτιν στη Μόσχα, ο Ρώσος πρόεδρος δώρισε στον Έλληνα πρωθυπουργό τις εικόνες του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνος οι οποίες είχαν κλαπεί στα χρόνια της κατοχής από τον αξιωματικό των Ναζί, από μοναστήρι της Σπάρτης.  Ο Μίλερ έμεινε γνωστός στην ιστορία ως χασάπης της Κρήτης επειδή διέταξε την σφαγή στην Βιάννο. Είχε συλληφθεί από τους Ρώσους που τον παρέδωσαν στις Ρωσικές αρχές και εκτελέστηκε στην Κρήτη το 1947. Η Ρώσικη κυβέρνηση αγόρασε την εικόνα από τους συγγενείς του με σκοπό να τη δωρίσει στο ελληνικό κράτος. ________________ http://www.stokokkino.gr/article/1000000000007393/To-ksexoristo-doro-tou-Poutin-ston-Tsipra